Nie mówcie o uzdolnieniach i wrodzonych talentach! Można wskazać różnego rodzaju wybitnych ludzi obdarzonych talentem w zaledwie niewielkim stopniu. Osiągnęli oni swoją wielkość, zdobyli miano „geniuszy” (tak się ich bowiem nazywa) dzięki umiejętnościom, których brakiem nikt świadom ich natury by się nie chwalił. Wszyscy oni wykazywali się poważnym podejściem typowym dla sprawnego wyrobnika, który najpierw uczy się prawidłowej budowy części, a dopiero potem podejmuje się stworzenia wielkiej całości. Nie spieszyli się z tym, ponieważ czerpali większą przyjemność ze skutecznego wykonywania prac pomniejszych i drugorzędnych niż z tworzenia olśniewającej całości.