Z przyjemnością popatrzyła na młodego mężczyznę czekającego na zmianę świateł i swingującego pod nosem z wigorem godnym całej orkiestry Glenna Millera.

Jaki młody! Jaki piękny! I taki... promienny. Musiało mu się coś cudownego przytrafić... wprawdzie najwyraźniej stara się nie wybuchnąć radością w miejscu publicznym, ale ta radość tkwi w nim głęboko...