Pamiętam czas gdy czułem się rozbity jak butelka po winie
Lecz odkąd cię poznałem, czuję Twoją miłość
Mógłbym Ci powiedzieć, że jestem kruchy i słaby
Lecz wierzę w to, że miłość potrafi zmienić się w siłę
Dziś nie mogłaś w nocy spać, spleciona we własnych snach
Nie mogę uwolnić twoich demonów, choć tak bardzo bym chciał
Spróbuję zrozumieć to, to co w Tobie jest
I jeśli nawet zwątpisz, odnajdę Cię i pobiegnę za szczęściem
Uwierzę i zobaczę, że nie ma powodu do wątpliwości
Jesteśmy dla siebie stworzeni. Jesteśmy dla siebie przeznaczeni
Tak! To już wiem, chciałbym spędzać z Tobą każdy dzień
A nocą gwiazdy przytulą nas do snu
Pozwól że to ja będę tym, którego szukasz wciąż
Nie bój się zaufać mi i będę wtedy Twój
Czas nie zmieni moich słów, a Twoje oczy mówią "tak"
Uciekam przed wszystkim, co już znam
a z Tobą chcę zobaczyć inny świat!
wtorek, 24 października 2017
Labels:
Moja Otulinka!,
Philosocratis
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz