Fakt posiadania opinii na swój własny temat jest wyuczonym procesem posiadania tak zwanych osobowości — przetrwaniowych schematów tożsamościowych, którymi umysł adaptuje się do istniejących warunków środowiskowych.

 Podzielenie świata na dobry i zły, miły i niemiły jest konieczne do przetrwania w społecznościach, ale ma swoje konsekwencje; ludzie, tworząc te maski, zapominają, kim są tak naprawdę i kim się urodzili, a zamieniają się w twory swoich własnych umysłów, które spełniają przetrwaniowe role.