Na tym polega różnica między samotnością, której towarzyszy ból z powodu braku towarzystwa, a samotnią, którą otacza nimb dostojeństwa, że trajektoria tej pierwszej jest zwrócona do wnętrza, stanowi źródło bólu i przygnębienia, natomiast druga kieruje się na świat, parzy w kosmos, pragnie wszystko wiedzieć i rozumieć, także siebie. Courtauld uprawiał ten drugi rodzaj samotności, koledzy stali się jego kosmosem, a myślą przewodnią słowa Miltona:

"Umysł jest niezależną siłą i sam może sprawić, że Piekło stanie się Niebem, a Niebo - Piekłem."